5 dk görmek bile içimi öyle rahatlattı ki..
Güçlü göründüğün o sahnelerde sana sarılıp aglamamak için ben zor tuttum kendimi,
Kolay değil anneyi kaybetmek:(
Her zaman yanındayım

Ölümün o soğuk hissiyatından kaçtım hep..
Şimdi o hisle savaşan elleri tutmaya ant içtim
Yolum yolu olsa kaçırsam tutup uzaklara o hissin içinden, nasıl bir çaresizliktir bu ölüm..
O gülen suratlardan eser yok yüzlerde ; doluya koysan boş boşa koysan hiçlik duygusu.
Uyuyamıyorum çocuk sen uyuyamıyorsun diye ben ölüyorum..
Ağlayacaksan al gözlerimi seninmiş gibi dök yaşını..

İnsanlar dünyadan giderken herzaman elleri açıktır sanki şunu demek isterler; hiçbir şey benim kontrolümde değil, yanımda götürebileceğim tek şey anılarım, geride bırakabileceğim tek şey ise tecrübelerimdir. “Paulo coelho”

To Tumblr, Love Pixel Union